alain-hoeckx-sint-fredegandus-vandalisme

Meer dan vandalisme. Waarom Sint Fredegandus respect verdient

Er zijn berichten die je liever niet moet schrijven. Die je als bestuurder, maar vooral als mens, liever nooit hoort. Het nieuws over de vandalen op begraafplaats Sint Fredegandus hoort daar helaas bij. Wat daar de voorbije dagen gebeurd is, gaat veel verder dan een kwajongensstreek. Bloemen die verdwijnen van graven, een prieel dat met graffiti beklad wordt. Dat raakt. Het tast een plek aan waar mensen rust, herinnering en troost zoeken. En dat verdient onze wijk niet.

De politie werd meteen ingeschakeld en verhoogt de aanwezigheid in en rond de begraafplaats. Als district bekijken we bijkomende maatregelen, zoals gerichte camerabewaking. Beschadigde zones en het prieel worden zo snel mogelijk hersteld, want een plek van stilte moet verzorgd en veilig blijven. Maar herstellen alleen is niet genoeg. Soms moet je mensen wakker schudden, zonder te roepen, zonder te straffen, maar door te laten voelen wat ze kapotmaken.

Daarom starten we op Sint Fredegandus met een actie die eenvoudig klinkt, maar veel zegt. Onder de noemer Kijk eens rond brengen we de komende weken korte getuigenissen van nabestaanden in het prieel en op verschillende plekken op de begraafplaats. Geen beschuldigingen, geen moraliserende teksten. Wel echte stemmen van mensen die hier elke week, elke maand, soms elke dag langskomen. Mensen die er een ouder missen, een kind, een partner. Als je die woorden leest, begrijp je meteen waarom deze plek respect verdient.

Districtsschepen Elke Brydenbach verwoordde het scherp. Een begraafpark is meer dan een lap grond en een rij paden. Het is een plaats waar families kracht zoeken om verder te gaan. Wie daar schade aanricht, raakt hen recht in het hart. En dat laten we niet zomaar passeren. Elke bloem die verdwijnt, elke muur die wordt besmeurd, veroorzaakt extra pijn op een plek waar die pijn al zwaar genoeg weegt.

Toch willen we ook vooruit kijken. Want wie zich creatief wil uiten, moet daar ruimte voor hebben, al is het op de juiste plaats. Vanuit onze bevoegdheid streetart werken we aan een nieuw festival waar jongeren straks legaal en vrij hun werk kunnen maken. Een plek waar talent kan groeien zonder iemand anders te schaden. Creativiteit mag er zijn, maar nooit ten koste van een ander.

Deurne verdient respect. Voor elkaar, voor onze plaatsen van herinnering en voor de stilte die sommige families broodnodig hebben. Laat dit een moment zijn waarop we dat samen opnieuw bevestigen.

alain-hoeckx-muurschildering-gallifortlei-artoon-georges-de-laat

Nieuwe muurschildering van Artoon siert Gallifortlei in Deurne

Wie hier al langer meeleest, wist het natuurlijk al: er zat iets moois aan te komen op de Gallifortlei. In april kondigde ik op deze website al aan dat we samen met buurtbewoner Georges de Laat en kunstenaar Artoon (Toon Van Ishoven) werkten aan een nieuwe muurschildering. En kijk — vandaag is ze er.

Op de zijgevel van huisnummer 31 prijkt nu een kleurrijke mural die niet onopgemerkt voorbijgaat. Een jonge vrouw, fier en herkenbaar, wandelt met een totebag vol producten van onze lokale handelaars. Een doos pralines, een stokbrood, een paprika, kleine dingen die zoveel zeggen over wie we zijn in Deurne. Op haar tas staat ‘Dees is wel Deurne’ te blinken. Het is geen slogan, dat is een gevoel.

De mural straalt goesting in lokaal winkelen uit. Ze ademt warmte, kleur en verbondenheid. De Gallifortlei krijgt er een nieuwe energie door, en wie er voorbij wandelt, kan niet anders dan glimlachen.

Artoon staat bekend om zijn realistische stijl en maakte eerder muurschilderingen in Berchem, Gent en Hasselt. Ook hier volgde hij de lijnen van de gevel, speelde met het licht, en gaf de muur een ziel. Het resultaat is tegelijk eigentijds en vertrouwd, precies wat Deurne typeert.

Het idee voor dit project kwam van buurtbewoner Georges de Laat, die zijn kale zijmuur wilde omtoveren tot iets waar de buurt trots op kon zijn. Samen met het district werd dat idee werkelijkheid. Het is een mooi voorbeeld van wat er mogelijk is wanneer bewoners, kunstenaars en het bestuur elkaar vinden in een gedeelde droom.

Als district willen we met streetart niet enkel kleur brengen, maar ook betekenis. Deze mural is de eerste onder deze legislatuur, en ze zet meteen de toon: kunst in Deurne mag gezien worden, mag doen nadenken, maar vooral mag mensen verbinden.

De Gallifortlei heeft er een nieuwe blikvanger bij. En wie de voorbije maanden hier meelas, weet: dit is nog maar het begin.

mural gallifortlei

Een kunstmuur vol goesting in lokaal winkelen

Soms duurt het even voor een idee écht rijpt. En soms heb je net dat beetje geduld nodig om een plan tot z’n recht te laten komen. Zo ook met de mural die we binnenkort – zonder al te veel te verklappen – in de buurt van de Gallifortlei zullen laten verschijnen.

Het idee is niet nieuw. De vraag kwam al tijdens de vorige legislatuur: een kunstwerk dat onze winkelstraat kleur geeft. Geen gewone muurschildering, maar eentje die het verhaal vertelt van lokaal winkelen in Deurne. Een plek waar je even stil staat, een foto trekt, en je herinnert waarom je net hier je koffie, bloemen of broodjes haalt. Waar handelaars hun klanten nog bij naam kennen, en waar elk kraampje, elke vitrine een gezicht heeft.

In overleg met de eigenaar, de winkeliersvereniging én enkele buurtbewoners zijn er destijds al verschillende ontwerpen voorgesteld. Maar de echte klik – dat warme gevoel dat we wilden oproepen – die bleef uit. Tot nu. Want in de afgelopen maanden hebben we dit project opnieuw vastgepakt, met frisse blik en hernieuwde energie. En wat we nu in de steigers hebben staan, mag er zijn.

Voor de realisatie slaan we de handen in elkaar met kunstenaar Toon Van Ishoven, die bekendstaat om zijn warme en gelaagde werk. Hij kreeg de opdracht om de ziel van de Gallifortlei in beeld te brengen: de juwelier, de chocoladezaak, de frituur, het postkantoor, de koffiebar… allemaal krijgen ze een plek in een levendige, speelse compositie waarin handelaars en klanten elkaar ontmoeten. In vrolijke kleuren die doen denken aan de braderij in juni of de kerstverlichting in december. En met subtiele knipogen naar Deurne zelf, voor wie goed kijkt.

We verklappen de exacte locatie nog niet – dat houden we nog even als verrassing. Maar weet dat er binnenkort een warme, kleurrijke eyecatcher bijkomt in onze winkelkern. Eentje die de straat doet leven, die onze handelaars verbindt, en die hopelijk menig Deurnenaar – en passant – doet glimlachen.

Op naar meer goesting in lokaal winkelen.

– Alain

Een vleugje kleur op Deurnese bruggen? Het vraagt wat meer dan verf alleen

Wie door Deurne rijdt of wandelt, ziet ze overal: grijze muren, betonnen bruggen, anonieme wanden die smeken om kleur, karakter of gewoon wat leven. En als je het mij vraagt – niet alleen als schepen, maar ook als bewoner van deze wijk – dan kunnen we dat best met kunst doen. Kunst die verbindt, verrast en vertelt. Streetart dus.

Daarom stelde ik een eenvoudige, doch ambitieuze vraag aan minister De Ridder: kunnen we onze bruggen in Deurne voorzien van artistieke murals, en kunnen de regels van AWV daarbij een beetje meebewegen? Want geloof me: onze plannen zijn klaar, onze kunstenaars staan in de startblokken en zelfs de locaties zijn al geselecteerd.

Een brug naar creativiteit, of toch een verkeerskundig obstakel?

De vraag ging over drie specifieke bruggen in Deurne:

  • de brug aan de Cornelissenlaan
  • die aan de Sterckxhoflei,
  • en natuurlijk de Ruggeveldbrug, die zowat de poort is naar het Bosuilstadion én enkele zorginstellingen.

We willen daar verhalen schilderen: over voetbalpassie, zorgzaamheid en buurtleven. Alleen – en daar wringt het schoentje – zitten we met een hoop technische en administratieve voorwaarden van het Agentschap Wegen en Verkeer (AWV). Denk aan kleurrestricties, verplichte coatings, specifieke zones waar wel en niet geschilderd mag worden, en heel wat goedkeuringsprocedures. Begrijpelijk vanuit verkeersveiligheid en onderhoud, maar moeilijk als je een kunstenaar zijn werk wil laten doen.

Antwoord van de minister? Regels zijn er met reden

Het antwoord van de medewerkers van de minister was duidelijk: ja, de regels zijn er – en ja, ze zijn streng – maar dat is omdat veiligheid primeert. Donkere kleuren zouden bijvoorbeeld inspecties bemoeilijken. De gebruikte verf moet ademend zijn om schade aan de brug te vermijden. En uiteraard wil men erop toezien dat kunstwerken geen aanstoot geven of onbedoeld politiek gekleurd zijn. De anti-graffiti-coating? Die dient om het kunstwerk zelf te beschermen tegen vandalisme. Ook dat begrijp ik.

Wat nu?

We nemen deze feedback ter harte en bekijken hoe we binnen dat kader toch mooie dingen kunnen doen. Want als Deurne iets verdient, dan is het wel meer kleur en identiteit op plekken die nu te vaak worden genegeerd. Ik blijf met onze diensten en partners bekijken hoe we het maximum kunnen halen uit de ruimte die er wél is. En we blijven dromen van een Deurne waar elke brug een verhaal vertelt.

Wordt dus ongetwijfeld vervolgd.
– Alain

Deurne kleurt verder: nieuwe plekken voor streetart

Als je door Deurne wandelt, fiets je ongetwijfeld weleens langs een muur waar je even naar opkijkt. Niet omdat die zo nieuw is – integendeel – maar omdat je denkt: “Hier zou iets kunnen… iets dat blijft hangen.” Een verhaal, een kleur, een beeld dat onze straten doet spreken.

En net daarom bekijken we als district de komende legislatuur naar verschillende locaties waar streetart of muurschilderingen een echte meerwaarde zouden kunnen zijn. Niet zomaar versiering, maar echte verhalen op de gevels – beelden die verbinden, doen glimlachen, stilstaan of trots maken.

Enkele plekken die we op het oog hebben?

  • Parking Keteleer, waar we de grijze leegte willen opfleuren
  • De bruggen van het AWV, nu nog een tikje saai, straks misschien een canvas
  • Turnhoutsebaan 63, een drukke plek die kleur kan gebruiken
  • De hoek van Bisschoppenhoflaan 352, waar duizenden ogen passeren
  • De Waillystraat, aan De Klap, een warme buurt die een gezicht verdient
  • Van Amstelstraat 42, Waterbaan (aan frituur Rochus), Van Steenlandstraat 85, Bosselaersstraat 33, en Van Hovestraat 13 – stuk voor stuk muren met potentieel

We willen dit niet overhaast doen, maar wél doordacht en met oog voor wat leeft in de buurt. Want een mural is meer dan verf op baksteen. Het is een uitnodiging aan wie passeert, een ode aan de buurt en een kans om plekken die vergeten lijken, opnieuw betekenis te geven.

Deurne heeft nog veel te vertellen. En binnenkort, misschien ook op jouw straathoek.

– Alain