Een trouwfeest in dienstencentrum Arena dat niemand nog vergeet
Afgelopen zaterdag mocht ik in dienstencentrum Arena een huwelijk voltrekken dat niemand die erbij was snel zal vergeten. Geen klassiek huwelijk met officiële documenten en administratie, maar wel een dag met alles erop en eraan. Een trouwjurk, ringen, getuigen, een openingsdans, een bruidsboeket, taart en vooral een zaal vol mensen die zichtbaar genoten van elk moment.
Amanda en Hugo, 87 en 83 jaar jong, bewezen dat ge nooit te oud zijt om nog eens iets bijzonder te doen.
En eerlijk? Dat doet wel iets me ne mens.
Wat begon als een ludiek idee groeide uit tot een echt trouwfeest waar bewoners, familie en medewerkers volledig in mee gingen. Iedereen leefde toe naar deze dag. Er werd gelachen, gedanst, geplaagd en zelfs een beetje met zenuwen geworsteld alsof het een officieel huwelijk was.
Dat is net wat deze dag zo mooi maakte.
Hugo haalt Amanda bijna dagelijks op om samen te gaan eten in Arena. Daar groeide een warme band tussen twee mensen die vooral graag genieten van het leven. Samen eten, kaarten, lachen en elkaar gezelschap houden. Kleine dingen misschien, maar vaak zijn dat net de momenten die het meeste betekenen.
Tijdens de ceremonie werd er natuurlijk ook gelachen met hun verschillen. Amanda kiest graag voor een kriek, Hugo blijft trouw aan zijn Palm. Hugo supportert voor Beerschot terwijl er in de zaal ook heel wat Antwerp supporters zaten. Dat zorgde meteen voor de nodige opmerkingen en applaus.
Maar wat vooral opviel, was hoe hard iedereen mee leefde met Amanda en Hugo.
Hun familie stond zichtbaar te genieten. Een achterkleinkind trad op als bruidsmeisje. Kinderen en kleinkinderen hielpen mee om er een warme dag van te maken. Bewoners van het dienstencentrum zaten mee op de eerste rij alsof ze naar een koninklijk huwelijk kwamen kijken.
En eigenlijk was dat ook een beetje zo.
Want voor veel bewoners was dit niet zomaar een activiteit. Dit was een dag die herinneringen opriep. Een dag waarop mensen opnieuw konden meeleven met de sfeer van vroeger. Een dag waarop er eens niet gesproken werd over ouder worden, maar gewoon over plezier maken.
Dat is exact waarom zulke momenten belangrijk zijn.
Te vaak denken mensen bij ouderenzorg alleen aan praktische zaken. Maar ook verbinding, humor en samen herinneringen maken horen daarbij. Zien hoe bewoners volledig opgingen in deze trouw, hoe er gedanst en meegezongen werd, dat was misschien nog het mooiste van allemaal.
Amanda en Hugo bewezen zaterdag iets heel eenvoudig.
Het leven stopt niet op een bepaalde leeftijd.
Ge kunt nog altijd plezier maken.
Nog altijd mensen samenbrengen.
Nog altijd verliefd lachen naar elkaar.
En blijkbaar ook nog altijd een volledige trouwzaal entertainen.
Ik denk dat iedereen die erbij was, zaterdagavond met een glimlach naar huis is gegaan.





