alain-hoeckx-bosuilstadion-wedstrijd-rode-duivels-wk-wild-idee

Een wild idee wordt werkelijkheid: 1300 supporters maken van Den Bosuil één groot voetbalfeest

/in , , /door

Wat in 2024 begon als een wild idee tijdens het samenstellen van ons verkiezingsprogramma, werd op Den Bosuil werkelijkheid. Maar liefst 1300 supporters zakten af naar het stadion om samen de Rode Duivels aan het werk te zien tegen Egypte.

Geen televisie in de woonkamer. Geen klein scherm op een terras. Wel twee grote schermen op tribune 4, midden in een stadion waar de voetbalgeschiedenis door de muren klinkt.

Dat maakt het toch net iets specialer.

Den Bosuil was voor één avond opnieuw de verzamelplaats voor voetballiefhebbers uit Deurne en ver daarbuiten. Gezinnen, vriendengroepen, jonge supporters en mensen die al jarenlang iedere wedstrijd van de nationale ploeg volgen, zaten zij aan zij.

Allemaal voor hetzelfde doel: samen supporteren.

Voetbal beleven in een echt stadion

Deurne ademt voetbal. Ge kunt ons district moeilijk los zien van den Antwerp en van het stadion dat al generaties lang mensen samenbrengt.

Net daarom wilden we het wereldkampioenschap niet zomaar ergens op een scherm tonen. We wilden er een echte beleving van maken. Op een plek die past bij de sport en bij Deurne.

De wedstrijd zelf kende meer moeilijke dan mooie momenten. België kreeg het niet cadeau en moest stevig werken om overeind te blijven. Gelukkig hielp Lukaku mee de meubelen redden.

Op de tribune zat de sfeer gelukkig al vanaf het begin goed.

Er werd gezongen, geroepen, gelachen en bij iedere aanval ging het geluidsniveau meteen enkele tonen hoger. Dat is de kracht van samen naar voetbal kijken. Zelfs een moeilijke wedstrijd wordt een belevenis wanneer ge ze deelt met 1300 andere supporters.

Een idee uit ons verkiezingsprogramma

Dat deze avond er gekomen is, maakt mij bijzonder trots.

Tijdens de voorbereiding van de verkiezingen van 2024 wilden we niet alleen nadenken over straten, pleinen en cijfers. We wilden ook projecten voorstellen die mensen samenbrengen en waar Deurne echt iets aan heeft.

Het WK op groot scherm beleven in Den Bosuil was zo een idee. Op papier klonk het toen misschien wat ambitieus. Nu zaten er 1300 mensen samen op de tribune.

Dat bewijst dat ge ideeën ook gewoon moet durven uitspreken en uitvoeren.

Sport brengt mensen samen. Het maakt niet uit uit welke buurt ge komt, hoe oud ge zijt of voor welke club ge tijdens het seizoen supportert. Wanneer de Rode Duivels spelen, kijken we samen in dezelfde richting.

Deurnese verenigingen helpen mee

Ook onze lokale verenigingen spelen een belangrijke rol bij dit voetbalfeest.

Voor de organisatie werden verschillende Deurnese verenigingen aangesproken om mee de handen uit de mouwen te steken. Ze helpen bij de praktische werking en zorgen mee voor een gastvrije ontvangst van de supporters.

Daar staat ook een vergoeding tegenover. Zo krijgen verenigingen niet alleen zichtbaarheid tijdens een groot evenement, maar levert hun inzet ook iets op voor hun eigen werking.

Dat maakt dit initiatief nog sterker. Het voetbalfeest vindt niet alleen plaats in Deurne, het wordt ook mee gedragen door Deurnenaars.

Nog twee wedstrijden op het programma

Na de eerste succesvolle avond openen de deuren van Den Bosuil opnieuw voor de volgende wedstrijden van de Rode Duivels.

Op zondag 21 juni speelt België tegen Iran. De deuren openen om 20 uur en de aftrap volgt om 21 uur. Supporters kunnen de wedstrijd opnieuw volgen vanaf tribune 4.

Op zaterdag 27 juni volgt een bijzonder vroege afspraak. Dan spelen de Rode Duivels om 5 uur in de ochtend tegen Nieuw Zeeland.

De deuren openen al om 4.30 uur. Wie zo vroeg uit zijn bed geraakt, wordt ontvangen met een warme drank, fruitsap en een croissant of chocoladebroodje.

Een ontbijtmatch in een echt voetbalstadion. Dat vindt ge nergens anders in Antwerpen.

Vooraf reserveren blijft verplicht, want het aantal plaatsen is beperkt. Het bedrag van het ticket krijgt ge terug in de vorm van een drankje of ontbijt. Zo blijft het in de praktijk een toegankelijk voetbalfeest voor iedereen.

Deurne brengt mensen samen

Na deze eerste avond was de conclusie duidelijk.

We hebben het WK niet gewoon op een groot scherm gezet. We hebben er een echt Deurnes voetbalfeest van gemaakt.

1300 supporters, twee grote schermen en één stadion vol sfeer. Den Bosuil was opnieuw wat het op zijn mooiste avonden altijd geweest is: een plek waar voetbal mensen samenbrengt.

Wat ooit begon als een wild idee, staat vandaag stevig op het scorebord.

alain-hoeckx-bord-anita-regnier-inhuldiging-districtshuis-deurne

Een onverwacht stukje Deurnese geschiedenis

/in /door

Ik kwam nietsvermoedend aan in de koffiebar, toen Anita Regnier plots met een bijzondere verrassing voor mij klaarstond.

Ze overhandigde mij een uniek bord dat ontworpen werd naar aanleiding van de inhuldiging van het huidige districtshuis van Deurne in 1964. Een prachtig aandenken aan een belangrijk moment uit onze lokale geschiedenis.

Wie mij kent, weet dat ik een zwak heb voor alles wat met Deurne te maken heeft. Niet alleen voor de grote verhalen en bekende plekken, maar ook voor de kleinere voorwerpen die iets vertellen over hoe ons district gegroeid en veranderd is.

Dit bord is daar een mooi voorbeeld van. Het is meer dan een decoratief stuk. Het brengt een stukje Deurnese geschiedenis opnieuw tot leven en herinnert aan een gebouw dat al generaties lang een centrale plaats inneemt in ons district.

Zo’n onverwacht geschenk maakt mijn dag. Niet alleen door het voorwerp zelf, maar vooral door het warme gebaar dat erachter zit.

Merci, Anita. Ik ben er heel dankbaar voor en zal het een mooi plekje geven.

alain-hoeckx-bezoek-bomenbank

Van jonge scheut tot sterke stadsboom

/in , /door

Over bomen is de voorbije weken en maanden heel wat gezegd in Deurne. Dan vind ik het belangrijk om niet alleen vanop papier te reageren, maar ook te gaan kijken hoe het in de praktijk werkt.

Samen met het districtscollege bracht ik daarom een bezoek aan de bomenbank in Berendrecht. Daar krijgen jonge bomen jarenlang de tijd, ruimte en verzorging die ze nodig hebben om uit te groeien tot sterke exemplaren voor onze straten, pleinen en parken.

Wie denkt dat bomen daar gewoon wat staan te groeien, onderschat hoeveel werk erbij komt kijken.

Een boom groeit niet vanzelf uit tot stadsboom

In de bomenbank worden bomen opgekweekt vanaf een zeer jonge leeftijd. Daarnaast komen er ook exemplaren binnen vanuit andere kwekerijen.

Tijdens het bezoek zag ik hoe zorgvuldig iedere boom wordt opgevolgd. Naarmate een boom groeit, wordt zijn stam steviger, zijn kruin voller en zijn wortelgestel krachtiger. Dat proces vraagt tijd en vakkennis.

Een boom die later in een stedelijke omgeving terechtkomt, moet namelijk heel wat kunnen verdragen. Wind, droogte, hitte, beperkte ruimte en druk verkeer maken het leven van een stadsboom niet altijd eenvoudig.

Daarom worden bomen regelmatig gecontroleerd en voorbereid op hun toekomstige standplaats. Grotere exemplaren worden soms verplaatst of krijgen extra ruimte, zodat hun wortels zich beter kunnen ontwikkelen.

Dat verhoogt de kans dat ze na hun uiteindelijke aanplanting snel aanslaan en gezond verder groeien.

Iedere boom heeft zijn eigen karakter

Net zoals bij mensen groeit niet iedere boom op dezelfde manier.

Sommige soorten schieten snel de hoogte in. Andere ontwikkelen een brede kruin of hebben meer tijd nodig om stevig te worden. Ook de vorm van de wortels en de reactie op droogte of hitte verschillen van soort tot soort.

De bomenbank is daarom veel meer dan een opslagplaats. Het is een plek waar bomen worden voorbereid op een lange toekomst.

Wat vandaag nog een jonge boom lijkt, kan binnen enkele jaren schaduw bieden op een plein, verkoeling brengen in een straat en een herkenningspunt worden voor een hele buurt.

Van mooie woorden naar concrete projecten

Een bezoek aan een bomenbank is interessant, maar uiteindelijk telt natuurlijk wat er op het terrein gebeurt.

Daarom kijk ik vooral naar concrete projecten in Deurne waar we bestaande bomen bewaren, verplaatsen of opnieuw een toekomst geven.

Bij de heraanleg van de Lakborslei werden tien bomen verplant. Ze stonden al in de straat en kregen binnen het vernieuwde projectgebied een nieuwe plaats.

Ook op de Venneborglaan kreeg een boom uit de bomenbank een nieuwe thuis op het plein. Zo komt een boom die jarenlang werd voorbereid uiteindelijk terecht op een plek waar bewoners er iedere dag van kunnen genieten.

Een derde voorbeeld vinden we bij de geplande heraanleg van de Frank Craeybeckxlaan en de Te Couwelaarlei. Daar werden vooraf al maatregelen genomen om grote bestaande bomen later op een goede manier te kunnen verplanten.

Het gaat om stevige exemplaren die we niet zomaar willen verliezen. Door nu al voorbereidingen te treffen, vergroten we de kans dat ze tijdens de werken kunnen worden gered en nadien opnieuw binnen het projectgebied worden geplant.

Bomenbeleid vraagt voorbereiding

Een boom verplaatsen beslist ge niet op de dag dat de werken beginnen. Dat vraagt onderzoek, voorbereiding en een duidelijke planning.

De wortels moeten zich kunnen aanpassen en de boom moet op het juiste moment worden verplaatst. Ook de nieuwe standplaats moet voldoende ruimte, water en goede grond bieden.

Net daarom is zo’n bomenbank belangrijk. Ze toont hoeveel tijd en zorg nodig zijn om bomen sterker te maken en hen voor te bereiden op een leven in de stad.

Als Deurnenaar wil ik dat we verstandig omgaan met het groen in onze straten en buurten. Dat betekent bestaande bomen zoveel mogelijk beschermen en verplanten waar dat haalbaar is. Tegelijk moeten we nieuwe bomen voldoende ruimte geven om gezond en oud te worden.

Na dit bezoek is één ding nog duidelijker geworden: achter iedere sterke stadsboom zit jarenlang werk.

alain-hoeckx-droneshow-bosuilstadion-antwerp

1.200 drones brengen de hemel boven de Bosuil tot leven

/in , /door

De Bosuil kennen we natuurlijk als de thuishaven van den Antwerp. Maar op vrijdag 5 en zaterdag 6 juni was er geen voetbal nodig om het stadion en de hemel erboven volledig te laten schitteren. Tijdens de internationale Drone Art Show verschenen maar liefst 1.200 drones boven Deurne.

Ik trok samen met Rebecca en Cleo naar het stadion. Een echte avond met ons drietjes, al begon die iets avontuurlijker dan verwacht.

Omdat we met een kinderwagen kwamen, konden we niet langs de gewone ingang naar binnen. Na de controle kregen we een bandje en werden we via de hoofdingang en de lift naar boven gestuurd. Op de eerste verdieping bleek dat we niet helemaal juist zaten. We werden vriendelijk verder begeleid naar de tweede verdieping, maar ook daar was helemaal geen publieke ingang.

Plots wist ook onze begeleider het niet meer.

We konden dus weinig anders doen dan even genieten van het uitzicht over het stadion. Uiteindelijk kwam iemand van de beveiliging ons tegemoet en geraakten we via de derde verdieping toch op onze plaats. Nog snel iets lekkers halen en we waren helemaal klaar voor de show.

Een verhaal verteld met licht en muziek

Toen het donker genoeg was, stegen de drones samen op. 1.200 lichtpunten bewogen perfect synchroon door de lucht en vormden de ene figuur na de andere. Alles werd begeleid door speciaal gecomponeerde muziek.

De voorstelling droeg de naam Space Chase en vertelde met beperkt gesproken tekst een verhaal over vriendschap. We volgden een buitenaards wezentje dat door sterrenstelsels en kosmische werelden reisde en uiteindelijk een bijzondere band opbouwde met iemand op aarde.

De drones vormden planeten, ruimteschepen, personages en achtervolgingsscènes. Het was indrukwekkend om te zien hoe technologie, muziek en vertelkunst samen één groot openluchtspektakel vormden.

Na een spannende tocht door het heelal kwam alles uiteindelijk goed. Zoals dat hoort in een mooi verhaal.

Cleo zal er waarschijnlijk nog niet veel van onthouden, maar voor Rebecca en mij was het een bijzondere avond. Lekker met ons drietjes op de Bosuil, terwijl boven onze hoofden een volledig verhaal tot leven kwam.

Bezoekers van ver buiten Deurne

Naast ons zaten bezoekers uit Wallonië die speciaal voor de droneshow naar Deurne waren afgezakt. Dat bewijst hoe sterk zulke evenementen mensen van ver buiten ons district kunnen aantrekken.

De Bosuil is uiteraard in de eerste plaats een voetbalstadion met een rijke geschiedenis. Tegelijk toont deze show dat de locatie ook veel mogelijkheden biedt voor andere grote evenementen. Concerten, bedrijfsevenementen, familieshows en internationale producties kunnen er allemaal een plaats krijgen.

Dat is een meerwaarde voor Deurne. Zulke evenementen brengen bezoekers naar ons district en laten hen kennismaken met een plek die veel meer te bieden heeft dan ze misschien vooraf dachten.

De productie van Space Chase behoort met haar 1.200 drones bovendien tot de grootste droneshows die in België te zien zijn. Dat zo’n internationaal concept halt houdt op de Bosuil, mogen we gerust bijzonder noemen.

Magie boven de Bosuil

Wie deze editie gemist heeft, krijgt op 17 en 18 juli een nieuwe kans. Dan keren de drones terug naar de Bosuil voor een show die volledig in het teken staat van Harry Potter.

Ook tijdens die voorstelling zullen 1.200 drones bekende personages, magische wezens en scènes uit de films tot leven brengen. Ditmaal gebeurt dat op de tonen van de wereldberoemde filmmuziek.

Space Chase was alvast indrukwekkend. Een gezellige avond met mijn gezin, een kleine zoektocht door het stadion en daarna een hemel vol licht, muziek en verbeelding.

Dees was opnieuw een straf stukje Deurne.

alain-hoeckx-kasteel-rivierenhof-na-renovatie-dak-en-ornanementen

Historisch dak van Kasteel Rivierenhof prachtig vernieuwd

/in /door

Het resultaat mag er absoluut wezen. De dakrenovatie van het historische Kasteel Rivierenhof is succesvol afgerond en geeft een van de mooiste gebouwen van Deurne opnieuw een stevige toekomst.

Als Deurnenaar maakt dit mij bijzonder trots. Het Rivierenhof is voor veel mensen zoveel meer dan een park. Het is een plek waar generaties Deurnenaars hebben gewandeld, gespeeld, gefeest en herinneringen hebben gemaakt. Het kasteel vormt daar al jaren een vertrouwd en beeldbepalend onderdeel van.

Net daarom is het zo belangrijk dat we zorgvuldig met dit erfgoed omgaan.

Bij deze renovatie werd niet alleen gekeken naar het behoud van het historische karakter. Er werd tegelijk volop geïnvesteerd in duurzaamheid. Met een investering van 2,175 miljoen euro kreeg het dak een grondige opknapbeurt en werd het gebouw beter voorbereid op de toekomst.

Zo werd er dakisolatie geplaatst, kwamen er zonnepanelen en werden delen van het dak voorzien van groendaken. Ook regenwater wordt voortaan opgevangen en opnieuw gebruikt. Het zijn ingrepen die misschien niet allemaal meteen zichtbaar zijn, maar die wel een groot verschil maken voor het energieverbruik en de duurzaamheid van het gebouw.

Dit project bewijst dat erfgoed bewaren niet betekent dat een gebouw moet blijven stilstaan in de tijd. Integendeel. Door moderne technieken slim toe te passen, kunnen we historische gebouwen beschermen en tegelijk aanpassen aan de noden van vandaag en morgen.

En laat ons eerlijk zijn: het vernieuwde dak ziet er ook gewoon prachtig uit. Het vakmanschap en de aandacht voor detail zijn duidelijk zichtbaar. Het kasteel heeft zijn vertrouwde uitstraling behouden, maar is achter de schermen een stuk duurzamer geworden.

Een dikke proficiat aan alle partners die hieraan hebben meegewerkt. Bijzondere dank aan Erfgoed en Visie, Bouwwerken De Ruyck, de architecten van de dienst logistiek en de medewerkers van het Provinciaal Domein Rivierenhof van de Provincie Antwerpen.

Dit is hoe ge erfgoed een toekomst geeft. Met respect voor het verleden, aandacht voor duurzaamheid en trots op wat Deurne zo bijzonder maakt.

groepfoto aan het kasteel rivierenhof

alain-hoeckx-cleo-hoeckx-geboorte

Groot nieuws achter de schermen: Welkom Cleo

/in /door

Soms wordt het hier even stil. Niet omdat er niets beweegt, integendeel. Maar omdat het leven plots alle aandacht vraagt, en terecht.

Op donderdag 12 maart 2026 is onze dochter Cleo geboren. 51 cm puur geluk en 3705 gram liefde. Een stevige madam, die vanaf de eerste seconde onze harten gestolen heeft.

Wie zelf kinderen heeft, weet wat dat doet met een mens. Alles verschuift. Prioriteiten worden glashelder. En plots is er iemand die alles overstijgt.

De voorbije weken gingen dus in de eerste plaats naar haar. Naar kijken, vasthouden, verwonderd zijn. En natuurlijk ook naar mijn vrouw Rebecca, die dit alles met zoveel kracht en warmte heeft gedragen.

Dat betekent dat het hier even wat stiller was. Maar achter de schermen blijft er gewerkt worden, met dezelfde goesting als altijd. Alleen nu met een extra reden.

Cleo.

cleo hoeckx in de armen van papa Alain

alain-hoeckx-opruimactie-wim-saerensplein

Opruimactie Wim Saerens Deurne: samen voor een propere buurt

/in , /door

Een propere buurt ontstaat niet vanzelf. Dat begint bij mensen die beslissen om er iets aan te doen.

Op vrijdag 3 april hebben een tiental bestuursleden de handen uit de mouwen gestoken in de wijk Wim Saerens. Niet alleen het plein zelf werd aangepakt, ook de omliggende straten kregen een grondige opkuis. Het resultaat mocht gezien worden: tien volle rode vuilniszakken en een tiental meldingen van sluikstort die meteen zijn doorgegeven voor verdere opvolging.

Wat je daar ziet, is meer dan een opruimactie. Het is zichtbaar maken dat we dit niet normaal vinden. Dat we als buurt niet aanvaarden dat afval zomaar wordt achtergelaten. Die zichtbaarheid is minstens even belangrijk als het opruimen zelf. Mensen mogen gerust zien dat anderen hun rommel beu zijn.

Voor mij is dat ook geen losse actie. Initiatieven zoals 20 dagen opruimen en Deurne Ruimt Op zijn ooit vanuit diezelfde overtuiging gestart. Gewoon omdat ik vond dat we daar als district sterker op moesten inzetten. Niet alleen opruimen, maar ook mensen samenbrengen en duidelijk maken dat een propere buurt een gedeelde verantwoordelijkheid is.

Wat we vandaag zien in Wim Saerens, is daar een mooi vervolg op. Mensen die zich engageren, die het verschil maken, straat per straat. En ja, het helpt ook dat de wijk er meteen piekfijn bij lag voor de paasbabbel daags nadien.

Zo simpel kan het soms zijn.

alain-hoeckx-herdenkings-wim-saerensplein-nooit-meer-oorlog-vrienden-van-het-vredesmonument

Deurne blijft waken over vrijheid en vrede

/in , /door

Vandaag stond ik samen met vele Deurnenaars stil bij een stuk geschiedenis dat nooit mag vervagen. Niet omdat het gemakkelijk is. Wel omdat het nodig blijft.

Op het Wim Saerensplein, aan het monument voor het Deurnese politiekorps dat tijdens de Tweede Wereldoorlog weigerde mee te stappen in het beleid van de Duitse bezetter, herdachten we agenten en officieren die kozen voor verzet. Mensen van vlees en bloed. Met gezinnen. Met angst. Met moed.

Districtsburgemeester Tjerk Sekeris bracht een klare en indringende boodschap. Vrijheid en gelijkheid zijn geen vanzelfsprekendheden. Ze vragen waakzaamheid. Altijd. Zeker vandaag, nu conflicten elders in de wereld opnieuw tonen hoe broos vrede is.

Wat mij vooral raakte, was de aanwezigheid van jongeren. Politie en jeugd zij aan zij. Dat beeld zegt alles. Herdenken is geen stoffig ritueel. Het is een levende opdracht. Een opdracht voor het districtsbestuur, maar evenzeer voor elke Deurnenaar.

Deze agenten kozen destijds voor democratie, solidariteit en vrede. Ze deden dat met grote persoonlijke risico’s. Dat vraagt respect. En meer nog, het vraagt dat wij vandaag dezelfde waarden blijven verdedigen. In onze woorden. In ons gedrag. In hoe we met elkaar omgaan.

Vrijheid en gelijkheid zijn geen hoofdstuk uit een geschiedenisboek. Het zijn grondwaarden die we elke dag opnieuw moeten beschermen. Ook hier. Ook in Deurne.

alain-hoeckx-rellen-oudjaar

Ik ben het beu: Rellen zijn geen traditie maar een keuze

/in , /door

Ik ben het beu.
Beu om elk jaar opnieuw dezelfde beelden te zien.
Beu om telkens weer te doen alsof we verrast zijn.
Beu om analyses te horen die alles verklaren behalve verantwoordelijkheid.

Na een overwinning. Na oudjaar.
Auto’s in brand. Ramen ingeslagen. Straten vernield. Buren geïntimideerd.
Alsof elke gelegenheid een vrijgeleide is voor chaos.

Laat ons stoppen met onze kop in het zand te steken.
Een aanzienlijk deel van deze jongeren heeft een migratie en moslimachtergrond.
Dat verzwijgen is geen nuance maar lafheid.
Zeker wanneer diezelfde achtergrond wél wordt opgevoerd als diversiteit een troef moet zijn.
Als cultuur en religie relevant mogen zijn bij rechten en faciliteiten dan mogen ze ook benoemd worden bij plichten en ontsporing.

Tegelijk weten we dit.
De overgrote meerderheid van de mensen in dit land ook zij met een migratie en moslimachtergrond wijst dit gedrag resoluut af.
Net daarom mogen we dit niet laten passeren.

Want telkens opnieuw verpest een kleine minderheid het beeld van een hele groep.
Diversiteit kan alleen gedragen worden als we ook durven spreken wanneer ze ontspoort.

Armoede. Uitsluiting. Kwetsbaarheid.
Ja die realiteiten bestaan.
Maar ze bestaan binnen een samenleving die ook veel kansen biedt.
Onderwijs. Gezondheidszorg. Sociale bescherming. Werkmogelijkheden. Rechten.
Geen perfecte samenleving maar wel een die perspectief geeft.

Wie zijn eigen straat kort en klein slaat toont vooral totale vervreemding.

En dan stel ik mij vragen.
Waar zijn de waarden die zo vaak worden gepredikt
Waar is het respect voor het openbaar domein
Voor buren
Voor hulpdiensten

Waar is de islam die spreekt over zelfbeheersing waardigheid en zorg voor de omgeving
Geloof is geen uiterlijk vertoon.
Geen vlag om mee te zwaaien wanneer het uitkomt.
Geen schild om achter te kruipen wanneer men wordt aangesproken.
Geloof blijkt in daden. In beheersing. In zorg voor wat niet alleen van jou is.

En waar is de opvoeding
Ja ouders hebben vandaag minder controle dan vroeger.
Maar verantwoordelijkheid verdwijnt niet omdat ze moeilijker is geworden.

Opvoeding leeft in gezinnen maar ook in scholen verenigingen buurten en gemeenschappen.
Een samenleving die opvoeding laat verarmen oogst ontsporing.

Het meest confronterende
Zelfs in Marokko waar de Africa Cup wordt gespeeld bleven grootschalige rellen uit.

Wie om zijn ploeg geeft viert.
Wie om zijn stad geeft beschermt haar en breekt haar niet af.

En nee het is niet allemaal kommer en kwel.
Er zijn jongeren die wél tonen hoe het moet.
Zoals de jongeren van de Ahmadiyya moslimgemeenschap in Antwerpen die na nieuwjaar vrijwillig de straten opruimen.
Dat is geloof in daden.
Zo ziet verantwoordelijkheid eruit.

Hartelijke namiddag tijdens de Ouderenweek in dienstencentrum Bosuil

/in /door

In dienstencentrum Bosuil heb ik de voorbije jaren al vaak mooie momenten zien passeren, maar wat we tijdens de Ouderenweek mochten meemaken, behoort tot de echt warme. Onder impuls van het enthousiaste afdelingsevenemententeam kwamen heel wat senioren samen voor een namiddag die de essentie van verbinding belichaamde. Geen grote woorden, wel mensen die elkaar vinden, lachen, luisteren en genieten.

Onze gasten werden meteen fijn onthaald. Een fris drankje bij aankomst deed de gesprekken meteen loskomen. En tijdens de pauze verscheen er een stukje cake op tafel, zo eenvoudig en tegelijk zo verbindend. Zo een gebaar versterkt dat gevoel van thuiskomen, van samen zijn.

Daarna kwam de muziek. Linda en Glenn brachten een optreden dat perfect aanvoelde. Herkenbare nummers, vaak met die typische Antwerpse klank waar zoveel herinneringen in schuilgaan. Het publiek klapte vanaf de eerste liedjes mee en niet veel later hoorde je de hele zaal meezingen. Het was alsof iedereen tegelijk even terugblikte op momenten die gekoesterd worden, groot of klein.

Wat mij vooral raakte, was hoe snel die verbondenheid groeide. Mensen die elkaar nog geen uur eerder begroetten, stonden nu samen te zingen. Muziek kan dat, maar het is vooral de kracht van onze gemeenschap die dit mogelijk maakt.

Het werd een namiddag om te bewaren. Voor de aanwezigen, voor ons als district en voor iedereen die er mee zijn schouders onder zette. Mijn dank gaat uit naar Linda en Glenn voor hun warme optreden en naar het team dat deze namiddag zo mooi vorm gaf. Alsook het volledige evenemententeam, petje af!