alain-hoeckx-bosuilstadion-wedstrijd-rode-duivels-wk-wild-idee

Een wild idee wordt werkelijkheid: 1300 supporters maken van Den Bosuil één groot voetbalfeest

Wat in 2024 begon als een wild idee tijdens het samenstellen van ons verkiezingsprogramma, werd op Den Bosuil werkelijkheid. Maar liefst 1300 supporters zakten af naar het stadion om samen de Rode Duivels aan het werk te zien tegen Egypte.

Geen televisie in de woonkamer. Geen klein scherm op een terras. Wel twee grote schermen op tribune 4, midden in een stadion waar de voetbalgeschiedenis door de muren klinkt.

Dat maakt het toch net iets specialer.

Den Bosuil was voor één avond opnieuw de verzamelplaats voor voetballiefhebbers uit Deurne en ver daarbuiten. Gezinnen, vriendengroepen, jonge supporters en mensen die al jarenlang iedere wedstrijd van de nationale ploeg volgen, zaten zij aan zij.

Allemaal voor hetzelfde doel: samen supporteren.

Voetbal beleven in een echt stadion

Deurne ademt voetbal. Ge kunt ons district moeilijk los zien van den Antwerp en van het stadion dat al generaties lang mensen samenbrengt.

Net daarom wilden we het wereldkampioenschap niet zomaar ergens op een scherm tonen. We wilden er een echte beleving van maken. Op een plek die past bij de sport en bij Deurne.

De wedstrijd zelf kende meer moeilijke dan mooie momenten. België kreeg het niet cadeau en moest stevig werken om overeind te blijven. Gelukkig hielp Lukaku mee de meubelen redden.

Op de tribune zat de sfeer gelukkig al vanaf het begin goed.

Er werd gezongen, geroepen, gelachen en bij iedere aanval ging het geluidsniveau meteen enkele tonen hoger. Dat is de kracht van samen naar voetbal kijken. Zelfs een moeilijke wedstrijd wordt een belevenis wanneer ge ze deelt met 1300 andere supporters.

Een idee uit ons verkiezingsprogramma

Dat deze avond er gekomen is, maakt mij bijzonder trots.

Tijdens de voorbereiding van de verkiezingen van 2024 wilden we niet alleen nadenken over straten, pleinen en cijfers. We wilden ook projecten voorstellen die mensen samenbrengen en waar Deurne echt iets aan heeft.

Het WK op groot scherm beleven in Den Bosuil was zo een idee. Op papier klonk het toen misschien wat ambitieus. Nu zaten er 1300 mensen samen op de tribune.

Dat bewijst dat ge ideeën ook gewoon moet durven uitspreken en uitvoeren.

Sport brengt mensen samen. Het maakt niet uit uit welke buurt ge komt, hoe oud ge zijt of voor welke club ge tijdens het seizoen supportert. Wanneer de Rode Duivels spelen, kijken we samen in dezelfde richting.

Deurnese verenigingen helpen mee

Ook onze lokale verenigingen spelen een belangrijke rol bij dit voetbalfeest.

Voor de organisatie werden verschillende Deurnese verenigingen aangesproken om mee de handen uit de mouwen te steken. Ze helpen bij de praktische werking en zorgen mee voor een gastvrije ontvangst van de supporters.

Daar staat ook een vergoeding tegenover. Zo krijgen verenigingen niet alleen zichtbaarheid tijdens een groot evenement, maar levert hun inzet ook iets op voor hun eigen werking.

Dat maakt dit initiatief nog sterker. Het voetbalfeest vindt niet alleen plaats in Deurne, het wordt ook mee gedragen door Deurnenaars.

Nog twee wedstrijden op het programma

Na de eerste succesvolle avond openen de deuren van Den Bosuil opnieuw voor de volgende wedstrijden van de Rode Duivels.

Op zondag 21 juni speelt België tegen Iran. De deuren openen om 20 uur en de aftrap volgt om 21 uur. Supporters kunnen de wedstrijd opnieuw volgen vanaf tribune 4.

Op zaterdag 27 juni volgt een bijzonder vroege afspraak. Dan spelen de Rode Duivels om 5 uur in de ochtend tegen Nieuw Zeeland.

De deuren openen al om 4.30 uur. Wie zo vroeg uit zijn bed geraakt, wordt ontvangen met een warme drank, fruitsap en een croissant of chocoladebroodje.

Een ontbijtmatch in een echt voetbalstadion. Dat vindt ge nergens anders in Antwerpen.

Vooraf reserveren blijft verplicht, want het aantal plaatsen is beperkt. Het bedrag van het ticket krijgt ge terug in de vorm van een drankje of ontbijt. Zo blijft het in de praktijk een toegankelijk voetbalfeest voor iedereen.

Deurne brengt mensen samen

Na deze eerste avond was de conclusie duidelijk.

We hebben het WK niet gewoon op een groot scherm gezet. We hebben er een echt Deurnes voetbalfeest van gemaakt.

1300 supporters, twee grote schermen en één stadion vol sfeer. Den Bosuil was opnieuw wat het op zijn mooiste avonden altijd geweest is: een plek waar voetbal mensen samenbrengt.

Wat ooit begon als een wild idee, staat vandaag stevig op het scorebord.

alain-hoeckx-lakborslei-heraanleg-geslaagd-project

Lakborslei herboren als groene en veilige boulevard

De werken hebben lang geduurd en vroegen veel geduld van bewoners, handelaars en iedereen die dagelijks door de buurt moest. Maar nu de heraanleg van de Lakborslei en het Rodekruisplein volledig afgerond is, mogen we ook zeggen dat het resultaat er staat.

De Lakborslei is veranderd in een groene, veilige en toekomstgerichte boulevard. Met brede voetpaden, comfortabele fietspaden, meer dan honderd nieuwe bomen en een slim systeem voor regenwater kreeg een belangrijke verkeersas in Deurne een volledige make over.

Meer veiligheid voor voetgangers

De Lakborslei wordt iedere dag intensief gebruikt. In en rond de straat liggen verschillende scholen en ook het Huis van het Kind trekt heel wat bezoekers. Vooral tijdens de ochtend en avondspits zijn er veel kinderen, ouders en andere voetgangers onderweg.

De oude voetpaden en oversteekplaatsen waren dringend aan vernieuwing toe. Over de volledige lengte van het vernieuwde gedeelte kwamen voetpaden van minstens twee meter breed. Aan de kruispunten zorgen verkeerseilanden ervoor dat voetgangers in twee keer veilig kunnen oversteken.

Ter hoogte van het Huis van het Kind en de scholen werden de oversteekplaatsen verhoogd aangelegd op verkeersplateaus. Zo wordt het verkeer afgeremd en krijgen voetgangers meer zichtbaarheid en ruimte.

Comfortabele fietspaden

De Lakborslei maakt deel uit van een belangrijke lokale fietsroute. De vroegere fietspaden waren smal en lagen op hetzelfde niveau als de rijweg. Bovendien moesten fietsers tussen rijdende en parkerende voertuigen laveren.

Dat is nu verleden tijd.

Aan beide kanten van de straat liggen fietspaden van twee meter breed. Ze bevinden zich aan de buitenkant van de parkeerstroken, waardoor fietsers beter afgescheiden zijn van het verkeer. Ook werden er verschillende fietsnietjes geplaatst.

De vernieuwde rijweg is breed genoeg om vrachtverkeer veilig te laten kruisen. Langs beide zijden blijft langsparkeren mogelijk. Ook de trambedding van tram 5 tussen de De Gryspeerstraat en de De Berlaimontstraat werd volledig vernieuwd.

Een groene strook van vijf meter breed

Een van de grootste blikvangers is de nieuwe groenstrook aan de westelijke kant van de straat. Op sommige plaatsen is die ongeveer vijf meter breed.

Die strook zorgt niet alleen voor een aangenamere en groenere omgeving. Ze speelt ook een belangrijke rol bij het opvangen van regenwater. Het water kan er langzaam in de bodem trekken, waardoor de riolering minder belast wordt en het risico op wateroverlast verkleint.

Maar liefst 94 procent van de neerslag kan voortaan ter plaatse infiltreren. Alleen bij uitzonderlijk zware regenval wordt het overtollige water gecontroleerd afgevoerd naar Het Schijn.

Ook aan het pleintje bij het Huis van het Kind kwam extra ruimte om regenwater tijdelijk op te vangen. Onder de rijweg en de groenstrook werd bovendien een nieuw systeem voor waterbuffering aangelegd.

Bijna tweehonderd bomen

Ook het bomenbestand kreeg veel aandacht. Een aantal bestaande bomen had te weinig groeiruimte en duwde op verschillende plaatsen de voetpaden omhoog. Andere bomen verkeerden in slechte staat.

In totaal werden 38 bestaande bomen behouden. Daarnaast werden 119 nieuwe bomen geplant en kregen 10 bomen een nieuwe plaats. Zes van de nieuwe exemplaren zijn toekomstbomen, die voldoende ruimte krijgen om groot en oud te worden.

Er werd gekozen voor meer dan 25 verschillende boomsoorten. Die variatie maakt de straat niet alleen mooier, maar verhoogt ook de ecologische waarde en maakt het groen beter bestand tegen ziektes en veranderende weersomstandigheden.

Nieuw rioleringsstelsel

Onder de straat gebeurde minstens evenveel als erboven. De Lakborslei kreeg een volledig gescheiden rioleringsstelsel. Afvalwater en regenwater worden voortaan apart verwerkt.

Regenwater wordt zoveel mogelijk ter plaatse vastgehouden en opgenomen in de bodem. Zo gaat kostbaar water niet zomaar verloren en verkleinen we de kans op wateroverlast.

Deze ingrepen zijn misschien minder zichtbaar, maar ze zijn bijzonder belangrijk. Ze zorgen ervoor dat de straat niet alleen vandaag mooi is, maar ook voorbereid is op warmere zomers en hevigere regenbuien.

Een nieuwe toegang tot Ringpark Het Schijn

Ook het Rodekruisplein werd volledig meegenomen in het project. Door de parking te verplaatsen, ontstond ruimte voor een nieuwe toegang tot Ringpark Het Schijn.

Daardoor wordt het toekomstige park beter bereikbaar vanuit de buurt. De omgeving krijgt er niet alleen extra groen bij, maar ook een nieuwe plek waar mensen elkaar kunnen ontmoeten, wandelen en tot rust komen.

Een investering in Deurne

Voor deze grote heraanleg werkten de stad Antwerpen, district Deurne, Aquafin, water link en De Lijn nauw samen.

Zo’n groot project brengt onvermijdelijk hinder met zich mee. Daarom wil ik de bewoners, handelaars en gebruikers van de Lakborslei uitdrukkelijk bedanken voor hun geduld tijdens de werken.

Na een lang traject ligt er vandaag een resultaat waar we als Deurnenaars trots op mogen zijn. De Lakborslei is veiliger, groener en aangenamer geworden voor voetgangers, fietsers, automobilisten en openbaar vervoer.

Geen kleine oplapbeurt, maar een grondige investering in de toekomst van Deurne.

alain-hoeckx-bezoek-bomenbank

Van jonge scheut tot sterke stadsboom

Over bomen is de voorbije weken en maanden heel wat gezegd in Deurne. Dan vind ik het belangrijk om niet alleen vanop papier te reageren, maar ook te gaan kijken hoe het in de praktijk werkt.

Samen met het districtscollege bracht ik daarom een bezoek aan de bomenbank in Berendrecht. Daar krijgen jonge bomen jarenlang de tijd, ruimte en verzorging die ze nodig hebben om uit te groeien tot sterke exemplaren voor onze straten, pleinen en parken.

Wie denkt dat bomen daar gewoon wat staan te groeien, onderschat hoeveel werk erbij komt kijken.

Een boom groeit niet vanzelf uit tot stadsboom

In de bomenbank worden bomen opgekweekt vanaf een zeer jonge leeftijd. Daarnaast komen er ook exemplaren binnen vanuit andere kwekerijen.

Tijdens het bezoek zag ik hoe zorgvuldig iedere boom wordt opgevolgd. Naarmate een boom groeit, wordt zijn stam steviger, zijn kruin voller en zijn wortelgestel krachtiger. Dat proces vraagt tijd en vakkennis.

Een boom die later in een stedelijke omgeving terechtkomt, moet namelijk heel wat kunnen verdragen. Wind, droogte, hitte, beperkte ruimte en druk verkeer maken het leven van een stadsboom niet altijd eenvoudig.

Daarom worden bomen regelmatig gecontroleerd en voorbereid op hun toekomstige standplaats. Grotere exemplaren worden soms verplaatst of krijgen extra ruimte, zodat hun wortels zich beter kunnen ontwikkelen.

Dat verhoogt de kans dat ze na hun uiteindelijke aanplanting snel aanslaan en gezond verder groeien.

Iedere boom heeft zijn eigen karakter

Net zoals bij mensen groeit niet iedere boom op dezelfde manier.

Sommige soorten schieten snel de hoogte in. Andere ontwikkelen een brede kruin of hebben meer tijd nodig om stevig te worden. Ook de vorm van de wortels en de reactie op droogte of hitte verschillen van soort tot soort.

De bomenbank is daarom veel meer dan een opslagplaats. Het is een plek waar bomen worden voorbereid op een lange toekomst.

Wat vandaag nog een jonge boom lijkt, kan binnen enkele jaren schaduw bieden op een plein, verkoeling brengen in een straat en een herkenningspunt worden voor een hele buurt.

Van mooie woorden naar concrete projecten

Een bezoek aan een bomenbank is interessant, maar uiteindelijk telt natuurlijk wat er op het terrein gebeurt.

Daarom kijk ik vooral naar concrete projecten in Deurne waar we bestaande bomen bewaren, verplaatsen of opnieuw een toekomst geven.

Bij de heraanleg van de Lakborslei werden tien bomen verplant. Ze stonden al in de straat en kregen binnen het vernieuwde projectgebied een nieuwe plaats.

Ook op de Venneborglaan kreeg een boom uit de bomenbank een nieuwe thuis op het plein. Zo komt een boom die jarenlang werd voorbereid uiteindelijk terecht op een plek waar bewoners er iedere dag van kunnen genieten.

Een derde voorbeeld vinden we bij de geplande heraanleg van de Frank Craeybeckxlaan en de Te Couwelaarlei. Daar werden vooraf al maatregelen genomen om grote bestaande bomen later op een goede manier te kunnen verplanten.

Het gaat om stevige exemplaren die we niet zomaar willen verliezen. Door nu al voorbereidingen te treffen, vergroten we de kans dat ze tijdens de werken kunnen worden gered en nadien opnieuw binnen het projectgebied worden geplant.

Bomenbeleid vraagt voorbereiding

Een boom verplaatsen beslist ge niet op de dag dat de werken beginnen. Dat vraagt onderzoek, voorbereiding en een duidelijke planning.

De wortels moeten zich kunnen aanpassen en de boom moet op het juiste moment worden verplaatst. Ook de nieuwe standplaats moet voldoende ruimte, water en goede grond bieden.

Net daarom is zo’n bomenbank belangrijk. Ze toont hoeveel tijd en zorg nodig zijn om bomen sterker te maken en hen voor te bereiden op een leven in de stad.

Als Deurnenaar wil ik dat we verstandig omgaan met het groen in onze straten en buurten. Dat betekent bestaande bomen zoveel mogelijk beschermen en verplanten waar dat haalbaar is. Tegelijk moeten we nieuwe bomen voldoende ruimte geven om gezond en oud te worden.

Na dit bezoek is één ding nog duidelijker geworden: achter iedere sterke stadsboom zit jarenlang werk.

alain-hoeckx-struikelstenen-deurne-wereldoorlog

Struikelstenen als blijvende waarschuwing

Vandaag, 27 januari, staan we stil bij de eenentachtigste verjaardag van de bevrijding van het vernietigingskamp Auschwitz door Sovjettroepen. Zo’n betekenisvolle datum herinnert ons aan de vernietiging van zovele slachtoffers van het naziregime: Joden, Roma, Sinti, homoseksuelen, weerstanders en personen met een beperking. Door het poetsen van struikelstenen brengen we hen een eerbetoon. Hoe klein dit gebaar ook lijkt, het staat symbool voor respect, herinnering en waakzaamheid.

Het Burgerinitiatief Struikelstenen Antwerpen roept in het kader van de herdenking van het einde van de Tweede Wereldoorlog op om de struikelstenen in de Antwerpse straten een poetsbeurt te geven. Deze kleine stenen liggen voor de vroegere woningen van slachtoffers van de naziterreur en functioneren als symbolische grafzerkjes in het straatbeeld. Ze houden de namen en verhalen levend, precies daar waar het leven ooit abrupt werd weggerukt.

Voor het burgerinitiatief is de herdenking van elk slachtoffer niet alleen een terugblik op het verleden, maar ook een aanklacht tegen de brute conflicten die vandaag nog steeds woeden. Het is tegelijk een duidelijke oproep om waakzaam te blijven voor discriminatie, racisme, antisemitisme, populisme en geweld. Herdenken is nooit vrijblijvend.

De struikelstenen zijn dan ook zowel een symbool als een waarschuwing. Ze tonen waartoe regimes en ideologieën kunnen leiden wanneer ontmenselijking de bovenhand krijgt. Net daarom is het belangrijk om deze verhalen zichtbaar te houden in onze straten en buurten.

In Antwerpen zullen tot nu toe 189 van de 275 struikelstenen gepoetst worden. Een struikelsteen schoonmaken is eenvoudig. Het Burgerinitiatief voorziet een duidelijke uitlegvideo via YouTube en vraagt om na het poetsen even melding te maken via de Facebookpagina van Burgerinitiatief Struikelstenen Antwerpen. Zo maken we samen zichtbaar dat herinnering leeft.

In Deurne nemen we die verantwoordelijkheid ernstig. Omdat elke naam telt. Omdat geschiedenis niet mag vervagen. En omdat respect begint met stilstaan. Letterlijk.

alain-hoeckx-herdenkings-wim-saerensplein-nooit-meer-oorlog-vrienden-van-het-vredesmonument

Deurne blijft waken over vrijheid en vrede

Vandaag stond ik samen met vele Deurnenaars stil bij een stuk geschiedenis dat nooit mag vervagen. Niet omdat het gemakkelijk is. Wel omdat het nodig blijft.

Op het Wim Saerensplein, aan het monument voor het Deurnese politiekorps dat tijdens de Tweede Wereldoorlog weigerde mee te stappen in het beleid van de Duitse bezetter, herdachten we agenten en officieren die kozen voor verzet. Mensen van vlees en bloed. Met gezinnen. Met angst. Met moed.

Districtsburgemeester Tjerk Sekeris bracht een klare en indringende boodschap. Vrijheid en gelijkheid zijn geen vanzelfsprekendheden. Ze vragen waakzaamheid. Altijd. Zeker vandaag, nu conflicten elders in de wereld opnieuw tonen hoe broos vrede is.

Wat mij vooral raakte, was de aanwezigheid van jongeren. Politie en jeugd zij aan zij. Dat beeld zegt alles. Herdenken is geen stoffig ritueel. Het is een levende opdracht. Een opdracht voor het districtsbestuur, maar evenzeer voor elke Deurnenaar.

Deze agenten kozen destijds voor democratie, solidariteit en vrede. Ze deden dat met grote persoonlijke risico’s. Dat vraagt respect. En meer nog, het vraagt dat wij vandaag dezelfde waarden blijven verdedigen. In onze woorden. In ons gedrag. In hoe we met elkaar omgaan.

Vrijheid en gelijkheid zijn geen hoofdstuk uit een geschiedenisboek. Het zijn grondwaarden die we elke dag opnieuw moeten beschermen. Ook hier. Ook in Deurne.

alain-hoeckx-rellen-oudjaar

Ik ben het beu: Rellen zijn geen traditie maar een keuze

Ik ben het beu.
Beu om elk jaar opnieuw dezelfde beelden te zien.
Beu om telkens weer te doen alsof we verrast zijn.
Beu om analyses te horen die alles verklaren behalve verantwoordelijkheid.

Na een overwinning. Na oudjaar.
Auto’s in brand. Ramen ingeslagen. Straten vernield. Buren geïntimideerd.
Alsof elke gelegenheid een vrijgeleide is voor chaos.

Laat ons stoppen met onze kop in het zand te steken.
Een aanzienlijk deel van deze jongeren heeft een migratie en moslimachtergrond.
Dat verzwijgen is geen nuance maar lafheid.
Zeker wanneer diezelfde achtergrond wél wordt opgevoerd als diversiteit een troef moet zijn.
Als cultuur en religie relevant mogen zijn bij rechten en faciliteiten dan mogen ze ook benoemd worden bij plichten en ontsporing.

Tegelijk weten we dit.
De overgrote meerderheid van de mensen in dit land ook zij met een migratie en moslimachtergrond wijst dit gedrag resoluut af.
Net daarom mogen we dit niet laten passeren.

Want telkens opnieuw verpest een kleine minderheid het beeld van een hele groep.
Diversiteit kan alleen gedragen worden als we ook durven spreken wanneer ze ontspoort.

Armoede. Uitsluiting. Kwetsbaarheid.
Ja die realiteiten bestaan.
Maar ze bestaan binnen een samenleving die ook veel kansen biedt.
Onderwijs. Gezondheidszorg. Sociale bescherming. Werkmogelijkheden. Rechten.
Geen perfecte samenleving maar wel een die perspectief geeft.

Wie zijn eigen straat kort en klein slaat toont vooral totale vervreemding.

En dan stel ik mij vragen.
Waar zijn de waarden die zo vaak worden gepredikt
Waar is het respect voor het openbaar domein
Voor buren
Voor hulpdiensten

Waar is de islam die spreekt over zelfbeheersing waardigheid en zorg voor de omgeving
Geloof is geen uiterlijk vertoon.
Geen vlag om mee te zwaaien wanneer het uitkomt.
Geen schild om achter te kruipen wanneer men wordt aangesproken.
Geloof blijkt in daden. In beheersing. In zorg voor wat niet alleen van jou is.

En waar is de opvoeding
Ja ouders hebben vandaag minder controle dan vroeger.
Maar verantwoordelijkheid verdwijnt niet omdat ze moeilijker is geworden.

Opvoeding leeft in gezinnen maar ook in scholen verenigingen buurten en gemeenschappen.
Een samenleving die opvoeding laat verarmen oogst ontsporing.

Het meest confronterende
Zelfs in Marokko waar de Africa Cup wordt gespeeld bleven grootschalige rellen uit.

Wie om zijn ploeg geeft viert.
Wie om zijn stad geeft beschermt haar en breekt haar niet af.

En nee het is niet allemaal kommer en kwel.
Er zijn jongeren die wél tonen hoe het moet.
Zoals de jongeren van de Ahmadiyya moslimgemeenschap in Antwerpen die na nieuwjaar vrijwillig de straten opruimen.
Dat is geloof in daden.
Zo ziet verantwoordelijkheid eruit.

alain-hoeckx-deurne-wintert-boekenbergpark

Boekenbergpark werd decor voor vuur en circus

Deurne Wintert zette het Boekenbergpark twee dagen lang in vuur en vlam. Letterlijk en figuurlijk. Op vrijdag en zaterdag trokken families, buurtbewoners en nieuwsgierigen richting park voor een winterhappening die tegelijk rustig, sfeervol en verrassend was.

Zoals elk jaar trekt ons district met Deurne Wintert naar een andere wijk. Dit keer was het Boekenbergpark aan de beurt. De perfecte plek voor vuur, licht en circus tussen de bomen. Vrijdagavond opende Cirque Mecanique de editie met hun winterwandeling Het Zwanenmeer. Een ingetogen tocht waarin licht, vuur en beweging mooi samenvielen. Wie erbij was, voelde meteen dat dit geen klassiek spektakel zou worden, maar een avond die je meeneemt in een andere wereld.

Zaterdag kwam het park nog meer tot leven. Vanaf de namiddag waren er workshops, circusacts en voorstellingen voor kinderen en ouders. Jong en oud schoven aan voor een initiatie, lieten zich verrassen door straattheater of bleven hangen bij de installaties van Sacred Places. Shadowdance en Nordic Sky brachten tinteling in de lucht en kleurden de donkere paden.

Later op de avond keerden Cirque Mecanique en Sacred Places terug voor een finale vol vuur en muziek. Vlammen tekenden lijnen in de lucht, kinderen lagen in het gras te kijken en overal hoorde je mensen zeggen dat dit precies was wat een winterweekend nodig had.

Wie honger of dorst kreeg, kon terecht bij de foodtrucks en bij ’t Paviljoen. De geur van warme gerechten, de glimlach van voorbijgangers en het schijnsel van de lichtinstallaties maakten van het Boekenbergpark twee dagen lang een plek waar je graag bleef hangen.

Deze editie van Deurne Wintert was er eentje van beleving. Geen groot podium, geen luide show, maar een winteravond die je voelt in de rust van het park, in het vuur dat warmte brengt en in de verwondering op de gezichten van de bezoekers. Het district trekt elk jaar verder naar een volgende buurt. Maar deze editie in het Boekenbergpark, die nemen we mee.

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door Alain Hoeckx (@instalain_13)

alain-hoeckx-meiboom-traditie

Kerstboom op het dak markeert hoogste punt nieuwbouw Jos Van Geellaan

Op 27 november was ik aanwezig aan de appartementsblokken in de Jos Van Geellaan, waar de werf een symbolisch moment bereikte. Het hoogste punt van de nieuwbouw was af en dat werd volgens traditie gevierd met het plaatsen van een mei boom. In dit geval, passend voor de tijd van het jaar, werd er een kerstboom op het dak gehesen. Een eenvoudig gebaar, maar het draagt veel betekenis.

De mei boom traditie is een gebruik dat al eeuwen meegaat. Wanneer een bouwproject zijn hoogste punt bereikt, plaatst men een boom op het dak als teken van respect voor de bouwvakkers en voor een voorspoedige afwerking. Het is een moment waarop iedereen op de werf even stilstaat bij het werk dat achter de rug is en de weg die nog voor hen ligt. Geen groot feest, wel een mooie vorm van erkenning voor de stiel.

Na een korte toespraak van aannemer Houben en Woonhaven kreeg iedereen een rondleiding in de ruwbouwgedeeltes. Die staan er stevig bij en tonen hoe de nieuwe woonblokken stilaan vorm krijgen. Nadien werd er getrakteerd op een drankje en friet uit een foodtruck. Een bescheiden maar fijne afsluiter, passend bij de sfeer van de namiddag.

Het is goed om te zien hoe de wijk in Deurne Zuid vooruitgaat. Deze nieuwe woningen zullen straks tientallen gezinnen een frisse start geven in een buurt die leeft en blijft groeien. De kerstboom op het dak was dus meer dan een traditie. Het was een hoopvol teken voor wat komt.

alain-hoeckx-robert-stephens

Achtste steakavond toont opnieuw de kracht van samenkomen in Deurne

De achtste steakavond bracht op 29 november opnieuw een mooie groep Deurnenaren samen in de kantine van TOR Pirates op de Boterlaarbaan. Meer dan honderddertig aanwezigen, van vaste gezichten tot nieuwe sympathisanten, zorgden voor een sfeer die vanaf het begin goed zat.

Voorzitter Gerda Verheyen en organisator Bert Peeters openden de avond. Ze stonden stil bij het succes dat jaar na jaar groeit, en bij de vrijwilligers die dit al weken aan het voorbereiden waren. Gerda eerde ook Peter Wouters, die ooit de allereerste steakavond op touw zette en daarmee de basis legde voor een traditie die blijft dragen.

Daarna kreeg Stijn De Rooster het woord. Hij maakte zijn intrede als nieuw stadsschepen in het lokale bestuur en werd warm onthaald. De jongerenafdeling zorgde voor een luchtige kennismaking en legde hem meteen op de rooster. Dat zorgde voor fijne momenten en vooral veel lachende gezichten. Het enthousiasme werkte aanstekelijk: enkele aanwezigen schreven zich diezelfde avond nog in als lid.

Het culinaire luik stond in handen van Benny Van Loon en zijn ploeg. Sappige steaks, perfect gebakken, bepaalden het tempo van de avond. In zo’n volle kantine, met de geur van vlees en het geroezemoes dat daarbij hoort, merk je hoe belangrijk dit soort samenkomsten zijn. Nieuwe contacten, oude verhalen, mensen die elkaar terugvinden.

Na het eten ging het tempo omhoog. Glenn en Linda brachten bekende Antwaarpse nummers, meezingers en de schnitzelbank mocht niet ontbreken. De ambiance was zoals we die in Deurne graag hebben: spontaan, luid en vol leven.

Met deze achtste editie sluiten we een sterke avond af. Bedankt aan iedereen die hielp, deelnam of sponsorde. Zij maken van deze steakavond meer dan een eetfestijn. Het is een ontmoetingsmoment dat ons als buurt sterker maakt.

alain-hoeckx-wapenstilstand-deurne

Vrede herdenken in het hart van Deurne

Op 11 november stonden we, zoals elk jaar, stil bij Wapenstilstand. Samen met districtsburgemeester Tjerk Sekeris en collega-schepen Karen Maes vertegenwoordigde ik het districtscollege tijdens de herdenkingsplechtigheid in Deurne.

We verzamelden aan het districtshuis aan de Unolaan, waar bloemen werden neergelegd aan het monument voor het politiecentrum. Daarna trokken we onder muzikale begeleiding naar het ‘Monument der Gesneuvelden’ aan kasteel Sterckshof. Daar weerklonk de Last Post, een moment dat altijd raakt. Een stilte die meer zegt dan duizend woorden.

Vervolgens brachten we ook hulde aan de gedenkplaat van de gesneuvelden van 1914-1918 en aan het borstbeeld van voormalig burgemeester Alfons Schneider in het districtshuis. Nadien sprak collega Karen Maes een warme gelegenheidstoespraak uit, muzikaal ondersteund door leerlingen van de Academie Deurne.

Het was een ingetogen maar waardige herdenking. Een dag waarop we samen even stilstaan bij wat vrede betekent; niet vanzelfsprekend, maar des te kostbaarder.